Na bijna 30 jaar heb ik weer contact met mijn vader. Het is nog erg fragiel, maar het begin is er. Af en toe een appje, een belletje en een bezoekje. Ik voel me weer compleet.

 

Vandaag luisterde ik, op NPO1, naar het interview met André Rouvoet over complexe scheidingen, ofwel vechtscheiding. Afgelopen jaar hebben 70.000 thuiswonende kinderen* te maken gehad met een scheiding. Zo’n 16.000 kinderen hebben ernstige last van de gevolgen van de scheiding en circa 7.200 scheidingen kunnen worden omschreven als vechtscheiding. 15%** van de kinderen die te maken krijgt met een scheiding, ziet daarna één van zijn ouders niet meer, bijvoorbeeld door ouderverstoting. Bij ouderverstoting wordt het kind door de ene ouder opgezet tegen de andere ouder. Er wordt zo negatief over de andere ouder gesproken dat het kind uiteindelijk besluit om geen contact meer te willen.

Als ik dat hoor, breekt mijn hart. Je gunt ieder kind toch een fijne relatie met beide ouders?

 

"Dat papa en mama niet meer van elkaar houden, hoeft toch niet te betekenen dat zij moeten kiezen tussen beiden?"

 

Dat klinkt zo logisch als je samen bent, maar het blijkt moeilijk te zijn in een situatie van scheiding.

Emotioneel ga je bij een scheiding door een zeer moeilijke periode, met boosheid en verdriet. En er kan van alles zijn dat je ex-partner doet wat bij jou die gevoelens versterkt. Een nieuwe relatie beginnen, zich niet aan de afspraken houden, of gewoonweg een andere manier van opvoeden hebben.

 

Misschien voelt het wel alsof je kind het enige machtsmiddel is dat je hebt om je ex-partner te treffen. Of misschien gaat het zelfs heel geleidelijk en natuurlijk, door je steeds negatief over je ex-partner uit te laten tegen de kinderen. Of je denkt dat het misschien maar het beste is, want hij/zij is toch maar een nietsnut.

Maar de effecten van ouderverstoting voor een kind zijn verschrikkelijk. En in een periode waarin het kind juist zekerheid en veiligheid nodig heeft, wordt een liefdevolle relatie met één ouder verbroken.

 

"Je ontneemt je ex-partner niet alleen het ouderschap, maar je ontneemt vooral je kind ook een ouder."

 

Uit onderzoek onder kinderen met ouderverstoting blijkt dat het later vaak als een boemerang terug komt. De verhalen over de andere ouder blijken niet te kloppen. Dit zorgt er voor dat het kind zich dan dubbel bedrogen voelt. Je kind zal de band met de verstoten ouder op willen bouwen terwijl er aan de andere kant een gevoel van wantrouwen naar de andere ouder ontstaat. Wie kan ik dan nog wel vertrouwen?

 

Ik zie het in de praktijk om me heen gebeuren, en het is zo verdrietig. Het heeft geen zin om je op je ex-partner te richten, want die verander je niet, je kunt alleen maar beschadigen. Ik geloof dat het ouders helpt als ze zich in deze moeilijke periode juist op zichzelf en hun nieuwe gezin richten. Door daar positief mee bezig te zijn en stappen te maken wordt hun situatie beter. En dan is de emotie die leidt tot ouderverstoting vanzelf minder.

 

Ik draag hier graag aan bij via het New Beginnings Programma. Dit is een bewezen effectief programma dat gescheiden vaders en moeders helpt hun nieuwe gezin weer positief vorm te geven na een scheiding. Met de focus op jou en jouw gezin!

 

Geef jezelf dit cadeau en probeer je kinderen een gezonde relatie met hun vader en moeder te laten hebben. Daar wordt iedereen beter van!

 

 

*   Bron rapport Scheiden en de kinderen dan…., februari 2018, www.rijksoverheid.nl

** In sommige situaties is voor het kind beter dat hij een van zijn ouders niet ziet, bijvoorbeeld de veiligheid van het kind niet kan worden gewaarborgd.

gallery/445ab653970f4789772680efb53d143b